یکسره بخشیدن برق چشمانی که روزگاری ازدرخت های موندریان به ارث بردم و قدم نهادن درمسیری که هر روزش برایم تازه ست و آفتابی . . . .

. . . و چقدرآرام می شم وقتی خط خطی هام روی کاغذ هنرجویانی نقش می گیره که همه چیز من هستند و جالب تر اینکه اگر برای خودم طرحی می کشیدم اینقدرزیبا نمی شد. وای که چقدرسخته این حس خوب رو روی کاغذ بیارم  . . . . .

. . . و چقدر دوست دارم با بالی سبکتر ادامه این مسیر رو طی کنم، نمی دونم؛ شاید امشب، شاید فردا شب به جمع بندی برسم و حرفم رو بتونم بگم. توکل به خدا

پ. ن : کتاب "هزاره دوم آهوی کوهی" شفیعی کدکنی  اولین هدیه یکی از هنرجوهام تو دانشگاه بوده که می گفت : احساس می کنم شما به شعرعلاقه زیاد دارید. " اینم جالب بود واسم"

 با هیچکس نشانی زان دلستان ندیدم

       یا من خبر ندارم یا او نشان ندارد

مشخصات آهنگ :

دوستت دارم

با صدای : فریدون آسرایی

چون سرآمد دولت شبهاي وصل

بگذرد ايام هجران نيز هم

. . .

. .

.

......چيزي كه منو داره كم كم مطمئن ميكنه اينه كه يه جاي تركيب بندي نقاشي كه با هم كشيديم داره مي لنگه ، نمي دونم تويي كه ديشب با حال و روزي بهتر از سري هاي قبل ديدمت متوجه شدي يا نه... انگار بغرنجه و چشم رو اذيت ميكنه......هر فكري هم كه پشت اين تابلو باشه، باز مي لنگه!!

شايد هم اين لنگِش از همين فكر باشه يا هر چيز ديگه؟!!

تو بگو، خودت بگو..... كجاش مي لنگه؟

خوشحالم امسال ماه رمضون بالاخره همه دور هم جمع شديم، سفره هاي افطار بلندتر و بابا و مامان خوشحالتر از هميشه..... و چه خوش ميگذره بعضي شب ها كنار ساحل تا سحر وقتي همه هستيم، كه همين كافيست، همين....

اي آنكه شنيدن سخني از سخن ديگر تو را مشغول نمي سازد/ اي آنكه كاري از كاري ديگر تو را منع نمي كند/ اي آنكه گفتاري از گفتار ديگر تو را غافل نمي سازد/ اي آنكه سؤال بنده اي از سؤال بنده ديگر تو را به اشتباه و خطا نمي اندازد/ اي آنكه تو را چيزي حجاب چيز ديگر نمي شود/ اي آنكه اصرار بندگان تو را نمي رنجاند/ اي كسي كه منتهاي آرزوي مشتاقاني..... ما را به حال خود وا نگذار.

پ.ن: مريم، طاهره خانم و سارا خانم دستتون درد نكنه، انشا اله زحماتتون رو بتونم بثمر برسونم.

گفت پیغمبر که چون کوبی دری

عـاقـبـت زان در بـرون آید سری ...

چه چيزي در انتظارم هست؟

من در انتظار چه چيزي هستم؟

واي خدا كدومشون درسته؟........

همين لبخند پنهاني كنار لحن گيراته

خوابت رو مي ديدم كه روحت ناراحته، اونم چندين بار، از اين و اون احوالت رو جويا شدم ولي نتونستم بفهمم واقعاً در چه حالي. بايد بگم اين بار يه كم عجيبتر خوابت رو ديدم، كه اومدي و با همون لحنِ دوست داشتنيت گفتي: خوابم رو مي بيني. از اونجا كه اعتقاد خاصي به خواب خودم دارم، نگرانم؛ واقعاً نگرانم، هم براي تو و هم براي خودم و براي خودم بيشتر و متاسف تر...... "هنوز يادم نرفته با تو بودن ها و با تو به همه چيز خنديدن ها رو...." الان كه دارم مينويسم حدود يك سال و نيم از اين خاطرات ميگذره و من هنوز نديدمت، نمي دونم چقدر بزرگ شدي، نمي دونم اونقدر كه دل من با تو هستش تو هم گه گداري به ياد من مي افتي يا نه ؟(البته تعبير خواب آخرم منو اميدوار كردش)، اميدم هم به اينه كه محاسبات من به جهت برگشتنت درست تخمين زده شده باشه...

پسر خوب هرچند كه ميدونم به واسطه بي اطلاعيت از حال و روز من، اينجا رو هم نخواهي خوند، ولي لااقل احساسم رو نوشتم، تو هم فقط اگه گذرت به اينجا افتاد، بيا و بنويس "ديگه"، همون "ديگه" معروف خودمون.

هر جا هستي شاد و با ايمان و موفق باشي....